سهشنبه، تیر ۰۹، ۱۳۸۸
بیات ترک
غم زمانه خورم یا فراق یار؟ کشم؟ اینکه سعدی دچار استفهام مضاعف نشده بوده نشون میده اوضاعش خیلی هم بد نبوده. من اما اگر نبود ترس از ابتذال تکرار، یه علامت سوال هم پشت فراق میذاشتم بسکه اینروزها اینجور کلمات بنظرم غریب میان، بضدها تتميز الأشياء.. مگه نه که چندین صد سال آدمها کلاسیک بودن و خودشون خبر نداشتن؟
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر